hello book work philosophy now nederlands


thursday may 23, 2019 : happy birthday maarten biesheuvel

J.M.A.Biesheuvel heeft eindelijk weer iets geschreven, helaas was dit Eva’s overlijdensadvertentie, vorig jaar.

Goedendag. Ik ben dood.
Ik mis Maarten, mijn vrienden, de poezen, de kauwtjes en de duiven. 
Ik dank u allen hartelijk voor uw troostende vriendschap. 
Eva Biesheuvel-Gütlich Leiden, 20 november 2018

There is an interview with him in the VK today on the occasion of his 80th birthday.

When the interviewer says Ze zeggen wel eens dat je gevoelsleeftijd altijd hetzelfde blijft. De een voelt zich zijn hele leven 30, de ander 40, hoe oud voelt u zich?’ Maarten Biesheuvel (80) replies : Vier.’ En slurpt uitbundig van zijn thee.

I also found this moving — and troubling :

Ben jij liever op land of op zee, Maarten?
— Ik voel me nergens thuis.
Ook niet hier?
— Nee. Ik wil werken, ik wil schrijven, en dat kan ik niet.
Pas als u schrijft voelt u zich thuis?
— Ja.
Voelt u zich wel beter met de nieuwe medicijnen die u tijdens uw laatste opname heeft gekregen?
— Ja, ik ben meer effen. Ik heb geen uitschieters meer. Maar ik heb daardoor ook helemaal niks om te schrijven, daar word ik helemaal stapel mesjokke van!
U zei de vorige keer dat we elkaar spraken: een schrijver gaat nooit met pensioen.’ Ook niet op zijn tachtigste?
— Nee. Ik zou nog steeds willen schrijven. Ik ben nog niet klaar. Waar zou u over willen schrijven?
— Ja, dat weet ik juist niet.

ach not to be able to write. it’s one thing not being able to kick your second book into a shape which your publisher would recognise as publishable but to want to write but not to know what to write about, to have nothing to write about…

and then to feel like you’re not home’, as if you don’t belong — i also have that feeling but not because i can’t write.

arme maarten…











← subsequently    ·    previously →


twitter | contact | search | blot