hello book news work now twitter contact nederlands


voetnoot

Ik heb een love/hate relationship met A.Grunberg. Elke keer als je de krant openslaat, of een tijdschrift, daar heb je hem weer! Nu houdt hij op met het schrijven van zijn dagelijkse Voetnoot in de Volkskrant. Gelukkig maar want vaak genoeg is het écht onverteerbaar[^1].

Maar goed, af en toe geeft hij ons een pareltje.
Zoals deze toen zijn moeder stierf.

Moeder

Arnon Grunberg
11 februari 2015
Maandagavond dineerde ik in een Japans-Chinees restaurant met een expert op het gebied van cybersecurity. Het was een boeiend gesprek en het eten was lekker. Vlak voor het hoofdgerecht kreeg ik een telefoontje, of ik onmiddellijk naar het ziekenhuis wilde komen. Toen ik aankwam, was mijn moeder al dood. Mijn zus moest erg huilen, maar dat stond ik mezelf niet toe. In haar memoires had mijn moeder geschreven dat ze na de oorlog, toen ze hoorde dat haar beide ouders waren vergast, zich één dag verdriet toestond. Daarna moest het leven verdergaan. Ik vond dat het werk verder moest gaan en wel meteen. Staand naast haar langzaam kouder wordende lichaam begon ik in gedachten dit stukje te schrijven. De meisjes die voor haar hadden gezorgd kwamen. Het werd emotioneel. Mijn moeder hield niet van openlijk vertoon van emoties. Ik ook niet. Alles wat echt is, blijft verborgen.

Alles wat echt is, blijft verborgen. Zo mooi.
Of het zijn moeder was die dat vroeger zei, of dat het een regel van zijn hand is laat hij in het midden.

Soms zit er een enkele mooie of grappige zin tussen :

Zoals bekend houdt het humanisme ergens bij Athene op, al zijn er in Nederland ook mensen die menen dat het ten zuiden van Maastricht ophoudt. (from Realpolitik 26 januari 2015)

Soms is het mooi hoe hij naar aanleiding van een stukje in de krant iets over zichzelf prijs geeft :

Schaamte
Arnon Grunberg
20 april 2011
Op maandag stond deze overlijdensadvertentie in de Volkskrant: Loden Vogel vliegt niet meer.’ Onder het pseudoniem Loden Vogel schreef de psychiater Louis Tas Dagboek uit een kamp. In de nazomer van 2008 had ik ter voorbereiding op colleges die ik aan de universiteit van Leiden zou geven een gesprek met Tas. Ik wilde weten hoe een psychiater over het begrip waarheid’ dacht. Tas zei dat schaamte gebrek aan empathie is met jezelf. Later kwam ik die bewering tegen in het voorwoord bij Dagboek uit een kamp. Tijdens het gesprek bleek dat Tas ervan overtuigd was dat schaamte nergens goed voor was en overwonnen moest worden. Daarin verschil ik nog altijd met hem van mening. Niet alleen denk ik dat schaamte onoverwinnelijk is, ik geloof dat schaamte de kern is van onze menselijkheid. De mens is een dier dat zich ervoor schaamt dat hij geen god is.

Zoveel kan je, als je knap bent, en dat is Arnon, in minder dan 150 woorden doen. 2,500 Voetnoten heeft hij geschreven en nu hij het zat is worden lezers uitgenodigd om er óók een te schrijven — maar wel aan de 7 basisregels houden, die zijn volgens Grunberg en hij kan het weten :

  1. Vrijheid maakt het schrijven moeilijk. Beperkingen helpen de schrijver. De eerste beperking hebt u al binnen. De Voetnoot mag niet langer zijn dan 149 woorden. Nu wordt alles makkelijk.
  2. Wees eerlijk. Het particuliere is geen te veel aan eerlijkheid maar juist een gebrek eraan. Niets ontziende eerlijkheid is altijd universeel.
  3. Denk niet: wat zullen mijn ouders, kinderen, buren, collega’s, vrienden, minnaressen en minnaars denken. Schrijf alsof u verloren bent. U bent ook verloren. Dat is een opluchting.
  4. Schrijf, zelfs al schrijft u hierna nooit meer, alsof uw leven er vanaf hangt. Dat doet het namelijk. Als niet, waarom schrijven?
  5. Verwar de dood niet met ernst. De belangrijkste reden om te lachen is de nabijheid van de dood.
  6. Neem de relativering serieus.
  7. Houd rekening met onverschilligheid en afwijzing, verwacht haat, hoop op liefde. Klaag niet. Schrijf verder.

Heel mooi vind ik vooral 4 en 3 : Schrijf alsof u verloren bent. U bent ook verloren. Dat is een opluchting.
Yes!

Dus dit is mijn Voetnoot.

Opklapbed

Mijn vriendin wil seks met iemand anders. Ze gaat niet bij me weg want ze houdt van me, maar ze wil weten of ik het goed zou vinden. Tja, wat heet goed? Sinds enkele jaren heb ik in het geheel geen zin meer in seks, ook niet met anderen en eigenlijk vind ik het idee, net als Escher overigens, zo las ik in een interview van Bibeb uit 1968 in Vrij Nederland, belachelijk. Dat heb ik maar niet gezegd, want dat zou vast niet in goede aarde vallen. Dus heb ik maar gezegd dat het goed is. Nu is ze op OK Cupid en zit ze s avonds naast me op de bank met haar telefoon in de hand, breed glimlachend vanwege al de interesse. Soms gaat ze een avondje weg en komt ze pas thuis als ik al op bed lig. Dan slaapt ze beneden op het opklapbed.

30 April 2018


[^1] : Vooral als hij over de kut van zijn vriendin begint. Is dat nou nodig? Ik begrijp dat het een hele uitdaging zou zijn om elke dag 150 woorden af te leveren maar jeezus.

  #writing     #nederlands  







contact | search | blot